't Loo (Oldebroek)

Plaats
Dorp
Oldebroek
Veluwe
Gelderland

t Loo Oldebroek Beltgraven [640x480].jpg

't Loo, Landgoed Beltgraven was tot ca. 1985 een vakantieoord voor gezinnen van bedrijven uit de grote steden in de Randstad. Zie daarvoor een mooi verhaal onder Geschiedenis en de reacties onderaan de pagina.

't Loo, Landgoed Beltgraven was tot ca. 1985 een vakantieoord voor gezinnen van bedrijven uit de grote steden in de Randstad. Zie daarvoor een mooi verhaal onder Geschiedenis en de reacties onderaan de pagina.

't Loo (Oldebroek)

Terug naar boven

Status

't Loo is een dorp in de provincie Gelderland, in de streek Veluwe, gemeente Oldebroek.

Terug naar boven

Naam

Spelling
De naam van deze plaats wordt soms ook geschreven als Het Loo, maar officieel (bijv. in het postcodeboek en op de plaatsnaamborden) is de spelling 't Loo.

Oudere vermeldingen
1846 Het Loo.

Naamsverklaring
Betekent lo 'licht, open bos'.(1)

Terug naar boven

Ligging

't Loo ligt O van Oldebroek, aan de rand van de Veluwse bossen, en grenst in het O aan de A28.

Terug naar boven

Statistische gegevens

In de Volkstelling van 1840 wordt 't Loo niet vermeld. Tegenwoordig heeft het dorp ca. 400 huizen met ca. 1.200 inwoners, waarvan ongeveer de helft in de dorpskern en de andere helft in het buitengebied.

Terug naar boven

Geschiedenis

In den beginne
Oorspronkelijk bestond 't Loo uit vier buurtschappen, te weten 't Loo (= bos), Achter de Vree (= een verhoogde wal waar vroeger kleine huisjes en plaggenhutten voorkwamen), Stuivezand (= zandverstuiving) en de Vierschoten (= de aanwezigheid van vier schaapschoten oftewel schaapskooien). De heide, het plaggenveld en de kaphagen waren gemeenschappelijk bezit. Voor het bezit van één schaap werd 25 cent belasting betaald. Voor één vracht plaggen moest het zelfde bedrag worden neergeteld. Verder was er nog een kleine buurtschap, de Bovendorper Veldbuurt genaamd.

In de begintijd van 't Loo waren er bezembinders en werden heideboenders gemaakt. Verder waren er veel grondwerkers. De fabrieksarbeiders waren bijvoorbeeld werkzaam in de sigarenfabriek in Kampen of de koekjesfabriek, later confectiefabriek in Elburg. Daarnaast werd kleine handel gedreven en werden schapen gehouden. De vrouwen gingen elke dag op zoek naar sprokkelhout voor de bereiding van de warme maaltijd en de verwarming van de huisjes. Ook werden dennenappels gezocht, de zogenaamde rötsen. De naam Zoombelt is waarschijnlijk afgeleid van de zoom (= zoom van het bos). Op de veluwe heet een klein heuveltje een belt. En zo komen we als vanzelf bij Beltgraven.

Beltgraven
De ontginnig van dit gebied was omstreeks 1900. De eerste eigenaar van landgoed Beltgraven was mr. P.A.G. van Diggelen te Hattem. De volgende eigenaar was de heer Bos. Van hem kocht de heer Warner, eigenaar van Verzekeringsmaatschapij Warner en van de Biezen, rond 1907 het landgoed Beltgraven. Zijn zoon, J. Warner, was in dezelfde tijd eigenaar van huize Morren in buurdorp Oosterwolde. Beltgraven was ongeveer 50 hectare groot. De heer Warner zorgde voor de aanleg van een mooie tuin, een grote moestuin en een tennisbaan. Met behulp van eigen broedmachines werden in de aanwezige kippenschuren kuikens gefokt. Verder werd na verloop van tijd nog een golfterrein aangelegd.

In 1932 was er op 't Loo al elektrisch licht. Daar had de heer Warner voor gezorgd. De villa was in deze tijd ook al voorzien van gas en waterleiding. De familie Warner woonde van half mei tot half september op Beltgraven. Het landgoed en huis werden verder het hele jaar door verzorgd door de familie Bovendorp. Deze woonden in een boerderijtje op het terrein.

Begin jaren vijftig is Beltgraven verkocht aan een scheepvaartonderneming in Amsterdam. Het werd toen, tot ca. 1985, een vakantieoord voor gezinnen van bedrijven uit de grote steden in de Randstad, die er dan een keer per jaar even uit konden zijn in de rust, ruimte en gezonde lucht van de Veluwse bossen. De toegangsweg naar Beltgraven heete vroeger de Kampweg. Men kon daarvandaan dwars door het schietkamp naar Epe fietsen. Er waren vroeger in de buurt van 't Loo ook vennetjes, ontstaan door ijzeroer. Het regenwater bleef dan staan door de verharde bodem. (© Loocity) Velen koesteren nog hun mooie herinneringen aan de vakanties in hun jeugd op Beltgraven zie daarvoor het prachtige verhaal van Tom Verhoeven met herinneringen aan zijn vakanties als kind op Beltgraven, en de reacties onderaan deze pagina. Tegenwoordig is het een luxe bungalowpark genaamd Landal Landgoed 't Loo.

Terug naar boven

Recente ontwikkelingen

- 't Loo is in 2011 door wetenschappelijk onderzoeksinstituut Alterra verkozen tot aantrekkelijkste plek van Nederland. Het dorp deelde die 1e plaats met het dorp Nijverdal.

Terug naar boven

Bezienswaardigheden

- De buurtschap 't Loo werd een dorp door de bouw van de Hervormde (PKN) Maranathakerk (Verlengde Looweg 25) in 1918. De kerk ligt NW van de dorpskern, rond de splitsing van de wegen Verlengde Looweg en Bovenheigraaf. In 1995 is er een klokkenstoel op de gevel gerealiseerd. Het orgel is in 1966 gebouwd door de firma R. Kamp & Zoon (Zwolle). Kerk en kerkgemeenschap vallen onder de Hervormde Gemeente Oldebroek. Er is op de zondagen 2x een kerkdienst: om 09.30 uur en om 14.30 uur. De kerkdiensten kun je hier live meeluisteren en/of achteraf terugluisteren.

Terug naar boven

Jaarlijkse evenementen

- "Jaarlijks is er op Tweede Paasdag in 't Loo op circuit De Bargen het evenement Dutch Masters of Motocross. Dit circuit is erg geliefd onder de rijders en bakkenisten. De wereldberoemde “tafelberg”, het feit dat er maar twee dagen per jaar gereden mag worden en de perfecte organisatie vormen hiervoor de basis. Op de plek van de crossbaan lag vroeger een groot ven, waar 's winters op geschaatst werd. Dit ven is in de jaren zestig van de 20e eeuw droog komen te staan, waarschijnlijk als gevolg van het in gebruik nemen van het gemaal. Na die tijd is het een vuilstortplaats geworden, en later omgebouwd tot crossbaan.

Stichting Circuit Oldebroek (SCO) kent een rijke historie op het gebied van motorsportevenementen. Sinds de oprichting in 1967 hebben enorm veel grootheden in zowel wegrace als motocross de weg naar 't Loo weten te vinden. In 1976 vond voor de laatste keer een wegrace plaats op het Vreecircuit. Sinds 1977 organiseert Stichting Circuit Oldebroek motocrosswedstrijden op circuit De Bargen. Op dit bijzonder mooie circuit zijn vele duels uitgevochten en is menig kampioenschap beslecht.

Behalve wedstrijden waarbij nationale en internationale crossers hebben gestreden heeft Stichting Circuit Oldebroek ook altijd geprobeerd ruimte te houden voor regionale deelnemers. Van clubklassen, nationale wedstrijden, jeugdwedstrijden tot de ONK’s bij zowel de zijspannen, quads als de solo’s; SCO heeft in de loop der jaren alle takken van motocross op haar circuit in 't Loo te gast gehouden. In 2002 is voor de eerste keer een GP Zijspancross georganiseerd op circuit De Bargen. In 2017 is het 50-jarig jubileum gevierd met de openingsronde van het Wereldkampioenschap Zijspancross. Als het aan de vrijwilligers en bestuur van Stichting Circuit Oldebroek ligt dan komen hier nog minimaal 50 jaar bij!"

- Loofeest (op een zaterdag in juli).

Terug naar boven

Natuur en recreatie

- Na enkele jaren zonder speeltuin te hebben gezeten, omdat de speeltuin moest verdwijnen i.v.m. nieuwbouw op die locatie, is 't Loo sinds 2010 weer in het gelukkige bezit van een speeltuin, genaamd De Speelbus. Bijzonder is dat er sprake is van duurzame, onderhoudsvrije speeltoestellen. In 2019 is de speeltuin heringericht; de ondergrond van de speeltoestellen (wat grond/gras was) is vervangen door rubber tegels. Dat is hygiënischer, omdat men voorheen nogal last had van de uitwerpselen van katten.

Terug naar boven

Links

- Algemeen: - Site over 't Loo (d.w.z. onder het menu 'Over mezelf' vind je links naar informatie in tekst en beeld over dit dorp en zijn bosrijke omgeving) van inwoner Evert van Dieren.

- Dorpshuis: - Dorpshuis 't Grinthuus in 't Loo is voor zover ons bekend niet meer met een website of -pagina op het internet aanwezig.

- Onderwijs en kinderopvang: - "Basisschool de Looschool in 't Loo is een protestants-christelijke basisschool, die in 1907 door de Christelijk Nationale Schoolvereniging te Oldebroek in gebruik is genomen. We werken vanuit het christelijk geloof en de waarden zoals die in de Bijbel zijn verwoord. Respect, vertrouwen en naastenliefde zijn voor ons richtinggevend. Levensbeschouwelijke identiteit komt in onze lessen specifiek aan bod. Daar horen voor ons ook aandacht en ruimte voor andere godsdiensten bij, evenals het respecteren van de waarden die daarin worden verkondigd. De dag wordt begonnen met gebed, we danken bij de lunch en sluiten de dag ook af met een gebed. We vieren de christelijke feesten, zingen Bijbelse liedjes uit diverse liedbundels, psalmen en we leren de kinderen hoe de verhalen uit de bijbel van toepassing zijn op hun dagelijkse leven. Ook kinderen met een niet-christelijke achtergrond zijn welkom op onze school.

We zien een sterke relatie tussen levensbeschouwelijke vorming, sociaal-emotionele ontwikkeling en sociale vaardigheden (omgaan met de ander en de omgeving). We vinden het belangrijk, dat onze leerlingen op een goede wijze met elkaar omgaan en dat ze respect hebben voor de mening en visie van anderen. We willen een school zijn waar een sfeer heerst waarbij leerlingen, ouders en leerkrachten zich prettig en veilig voelen. Dit proberen we onder meer te bereiken met behulp van duidelijke regels en afspraken voor leerlingen en leerkrachten. In de praktijk willen we: de kinderen een veilige en liefdevolle omgeving geven, waarin ze gestimuleerd worden zichzelf te ontplooien en waarin ze onbekommerd hun plaats te midden van andere kinderen kunnen innemen; de mogelijkheden die elk kind heeft als basis nemen voor ons handelen; de kinderen leren dat een mens er ook moet zijn voor de ander, dichtbij en veraf; de kinderen leren in onze multiculturele maatschappij de medemens open tegemoet te treden, zonder de last van vooroordelen. Dat kan door elkaar te respecteren en te accepteren en door vertrouwen in elkaar te hebben; de kinderen leren zorg te dragen voor elkaar en de omgeving.

Op de Looschool in 't Loo krijgen kinderen onderwijs dat aansluit bij en rekening houdt met de eigen ontwikkeling van ieder kind. Kinderen leren in hun ontwikkeling een eigen verantwoordelijkheid te nemen en worden zo ‘medeeigenaar’ van het onderwijsleerproces. Naast het onderwijs van de meester of de juf is er ruimte voor leren van en met elkaar. De kinderen leren met elkaar zich te houden aan afgesproken omgangsregels en houden elkaar hieraan, want afspraak is afspraak. Vanzelfsprekend is in de klas ook ruimte voor gezelligheid, creativiteit en aandacht voor elkaar. We streven ernaar ons onderwijs op school dusdanig vorm te geven dat de ontwikkeling van kinderen gebaseerd is op een gevoel van succes en zelfvertrouwen.

De ouders van de leerlingen op de Looschool in 't Loo kunnen er vanuit gaan dat hun kind in goede handen is. De school biedt een veilige leeromgeving. Ouders hebben veel invloed op onze school. Men kan zitting nemen in bijvoorbeeld de ouderwerkgroep (OWG), de medezeggenschapsraad (MR) of het algemeen bestuur van de stichting. Ouders mogen verwachten dat leerkrachten meedenken over de ontwikkeling van hun kind. Ook met de ouders willen we ‘samen beter’ zijn en samen verantwoordelijkheid nemen voor de opvoeding en begeleiding van kinderen. We streven gezamenlijk naar een respectvolle omgeving om met elkaar kinderen voor te bereiden op het voortgezet onderwijs en hun latere leven. Op onze school maken we er werk van elkaars kwaliteiten te herkennen en benutten. Iedere medewerker realiseert zich dat onderwijs voortdurend in ontwikkeling is en verbetering dient op te leveren. De leerkracht is met zijn/haar gedrag een voorbeeld voor de kinderen."

- "Kinderdagverblijf SKO SPO peuteropvang Kukeluussien in 't Loo beschikt over 16 kindplaatsen. Wij vinden het belangrijk dat een kind zich veilig voelt, plezier heeft en zich kan ontwikkelen met voldoende persoonlijke aandacht. De pedagogisch medewerkers leveren een grote bijdrage aan de ontwikkeling van zowel de baby’s, dreumesen als peuters op het kinderdagverblijf. Ieder kind is uniek en heeft zijn of haar eigen ontwikkeltempo. Om zich te kunnen ontwikkelen heeft een kind verzorging, geborgenheid en uitdaging nodig. Op Kinderdagverblijf SKO SPO peuteropvang Kukeluussien worden activiteiten ondernomen die aansluiten bij de leeftijd van de kinderen, zoals liedjes zingen, spelletjes spelen en knutselen, om de kinderen een leuke en leerzame dag te bezorgen."

- Jeugd: - Stichting Utopia organiseert d.m.v. Jeugdgroep Utopia enkele malen per jaar activiteiten voor de jeugd in 't Loo.

Reacties

(17)

Als de dag van gisteren herinner ik mij hoe ik hier als kind drie jaar achtereen een fantastische vakantie heb gehad. Met touringcars, die van achter het Centraal Station in Amsterdam vertrokken werden wij naar dit vakantiebos bij Oldenbroek gereden. Verschillende bedrijven zoals ADSM en Maggi hadden hier enkele vakantiehuisjes. Ons gezin logeerde telkens twee weken in één van de huisjes van de KNSM. Op zaterdagavond werd er in de recreatiezaal meestal een film gedraaid. Dan zaten wij als kinderen vooraan op lange gymnastiekbanken. Na afloop liep iedereen in het donker met hier en daar een zaklantaren terug naar de huisjes. Eenmaal binnen werd het kousje van de enige butagaslamp boven de tafel aangestoken. Ik hoor het nog sissen. Overdag speelden wij in het bos of in de speeltuin bij het kinderbad. Zie foto. Meneer de Graaf was de beheerder en woonde met zijn gezin in de grote villa.
Onlangs ben ik nog eens gaan kijken, maar het vakantiebos uit mijn jeugd was verdwenen. Er is nu een groot meer gegraven waar omheen luxe vakantievilla´s staan. Terwijl ik daar rondliep keken de mensen mij vanaf hun terrasjes als een vreemde eend na. Jullie moesten eens weten hoe fantastisch het hier vroeger was. We hadden meer met minder.

Red.:
Leuk om uw jeugdherinneringen aan uw verblijf in 't Loo te lezen. Erg herkenbaar allemaal; ik heb als kind soortgelijke vakanties meegemaakt in de jaren zestig, die ik ook nooit zal vergeten.
Frank van den Hoven (hoofdredacteur Plaatsengids.nl)

Geweldig om uw stukje te lezen.
Toevallig vertelde ik aan mijn vrouw over Beltgraven en hoe ik dat in mijn jeugd ervaren heb. Op zoek in Google en kwam hier terecht.
Na het lezen van uw stukje moest ik het even voorlezen aan mijn vrouw. Zag hier precies dezelfde herinneringen staan die ik net aan mijn vrouw vertelde. Geweldige jeugd herinneringen.

Leuk uw stukje te lezen over Beltgraven .
Mijn vader was havenarbeider voor de KNSM en later de ADSM.
Ik ben de jongste van een gezin van 6 kinderen en heb vanaf mijn eerste jaar daar vakantie gehouden tot ik 21 was .
Ook ik ben later nog wel eens terug geweest, maar was de oude sfeer en gezelligheid van vroeger vond ik er niet meer.
Zelfs de paden waren anders dan ik me herinnerde.
Maar gelukkig zijn er nog foto`s van.

Mvg Ron van de ven

Goh, ik was eigenlijk op zoek of Beltgraven uberhaupt nog wel bestond en stuitte bij toeval op deze site. Heel erg leuk om vergelijkbare herinneringen te lezen. Mijn vader werkte destijds bij de KNSM en "mocht" voor 14 dagen zo'n huisje huren als afgebeeld. Inderdaad gaslamp, salamander potkacheltje waarin we denneappels stookten (waren natuurlijk niet aan te slepen, maar als kind was dat prachtig) maar ook de lelijke rode brandblusser die pontificaal midden op de muur hing, staat in mijn herinnering gegrift evenals de muffe lucht van de kleine slaapkamertjes.
Inderdaad woonde de beheerder meneer de Graaf op het terrein, maar er was nog een familie op het terrein van de onderhoudsman Dhr. van den Akker.
Wij hebben er van '59 tot '70 de vakantie doorgebracht en vond het altijd geweldig!

Tom

Mijn vader werkte in de haven bij de SHB en ik heb van 1958 tot 1974 vakantie in Beltgraven gevierd, heb nog het oude natuurzwembad meegemaakt, een grote blauwe badkuip tussen de bomen, er werd iedere avond wel iets georganiseerd, film in de kantine, boerendans op het plein voor de kantine, vossenjacht en later was er zelfs een recreatie team.

Ik heb er fijne herinneringen aan over gehouden,

Frits Leffelaar

Mijn vader was brander bij de ADM, eens in de zoveel tijd mocht hij meeloten voor een plekje op Beltgraven. Ik heb nog steeds hele warme herinneringen aan onze vakanties met mijn vader en moeder en 2 broers. Er was altijd wat te doen en de sfeer was geweldig. Eigenlijk was het een sober gebeuren, maar dat gaf niets. Soms ruik ik het nog in gedachten hoe het toen was. Vochtig bos, oliekachels en later met gasflesjes. Daar is mij de liefde voor de Veluwe bijgebracht. Ik heb nu een stacaravan in Otterlo. Mijn vader was dol op de Veluwe, als jonge jongen ging hij met vrienden op de fiets vanuit Amsterdam naar het Speulderbos, kamperen bij de boer in een katoenen tentje.
En dat achteraf beseffen, dat komt mij bekend voor. Mijn ouders legden geld opzij om te sparen, bijvoorbeeld als hij had overgewerkt.
Het was een mooie tijd.

Na deze week naar het programma van Derek O'Gilvie gekeken te hebben wat zich afspeelde in Beltgraven ben ik eens gaan googlen.
Ook ik heb jeugdherinneringen aan Beltgraven, mijn vader werkte bij de KNSM en ook wij gingen bijna elk jaar naar Beltgraven ik heb er heerlijke vakanties doorgebracht wat ik mij nog goed herinner zijn de avonden met het kampvuur en idd ook de kantine waar van alles georganiseerd werd, ook gingen wij soms gezellig een kopje koffie drinken in de kantine na een lange boswandeling.
Het zwembad en de speeltuin daar vermaakten wij ons ook prima.
Erg leuk de ansichtkaart hierboven daar hebben we er ook heel veel van verstuurd in die tijd.

zomers: 1947/1958.

de fam. Warner aanwezig dan niet verder dan de frambozenstruiken.

Opa Bovendorp was hierin erg streng. Opoe [waarschijnlijk moeke uit het boerderijtje] niet minder.
Als het huis leeg was mocht ik met opa en zijn kleinkinderen mee het bos in. Er werden dan bomen gemerkt voor de kap.
Als kind uit de stad vond ik dit prachtig.
Aan het eind van onze rit kwamen we dan bij het huis.
Er was ook toen al een klein zwembad.
In het aangebouwde linker deel woonde zoon Jan van de fam. Bovendorp.
Opa en opoe woonden de hele zomer in het stookhuis tegenover de boerderij.
Wat een rust heerste er toen op Beltgraven!

Is er iemand die een plattegrond van Beltgraven heeft, volgens mij werden die aan de vakantiegangers bij de kantine afgegeven???

Mijn vader werkte bij de ADM in Amsterdam en ik ben vanaf het eerste tot het laatste jaar op Beltgraven geweest. O zo 'n leuke tijd hebben wij daar gehad. Toen 't daar begon was ik een kind van 7, dus ik weet 't nog goed. Onze bagage werd vooruit opgehaald en dan gingen wij met de bus. Als je aankwam stond alles bij 't huisje en werd je welkom geheten met koffie en limonade. De grote schuur staat er nu nog maar de rest is onvindbaar. Ja het was niet luxe, maar van mij mag 't zo terug.

Wat doet dat een mens goed zoveel lof te lezen over Beltgraven.
Ik zelf ben er opgegroeid en kom veel bekende namen tegen.
Tegenwoordig heet het Landgoed Loo en is in bezit van Landal.
Maar woon zelf nog steeds op 't Loo vol tevredenheid en de rust heerst hier nog steeds.

Veel groeten voor ieder die aan 't Loo of wel Beltgraven goede herinneringen hebben.
Aldus Evert van Dieren van de site www.loocity.nl

Zoals ik al eerder heb beschreven ben ik een oud Beltgraven vakantieganger. In de afgelopen twee jaar ben ik vier keer een midweek op Landal 't Loo geweest. Het was heerlijk en prima met alle luxe, en toch heimwee naar wat 't ooit was.

Om eerlijk te zijn word ik niet erg vrolijk van de parken met luxe stenen 'recreatievilla's' die nog altijd als paddenstoelen uit de grond schieten, die 1) toch een stuk verdere verstening en verstedelijking van het buitengebied betekenen t.o.v. de houten chaletjes van vroeger, die een 'groenere' uitstraling hadden en verstrooider in het landschap stonden, en waar in die luxe villa's 2) niet zelden mensen stiekem permanent in gaan wonen, en dan soms nog gelegaliseerd worden ook. Hoppa weer een woonwijk erbij in het bos / op het platteland wat eigenlijk niet de bedoeling was... Komt nog bij dat velen tegenwoordig voor een prikje liever naar Bali of Curacao vliegen, omdat vliegen veel te goedkoop is geworden, terwijl ondertussen de vakantieparken op de Veluwe e.d. half leeg staan. Dan denk ik inderdaad weleens konden we maar weer gewoon gelukkig zijn in een houten chaletje in 't Loo, Hoenderloo, Schoorl e.d.

Ook ik heb heerlijke vakanties gehad op Beltgraven.
Ik herinner mij de busreis, en de aankomst in het huisje.
De kantine waar je wat kon kopen.
Het zwembad... god... wat een luxe allemaal.
We hebben het er heerlijk gehad. De hele dag was je buiten in het bos.
Zo jammer dat het niet meer bestaat.

Ik kwam er in de jaren 70 met mijn ouders. Ook mijn oom huurde dan een huisje. Zowel mijn vader als mijn oom werkte bij de ADM. Kleine huisjes met twee slaapkamertjes met daarin stapelbedden. In de huiskamer een opklapbed. Weinig luxe en comfort maar veel geluk en gezelligheid. Enorme boswandelingen en soms het gedreun van het militaire oefenterrein aan de overkant. Film en bingo in de kantine en een frikadel uit de snackbar of een stukje speelgoed uit het winkeltje. Man, wat zou ik dat nog eens willen herbeleven.

Mooi dat u hier vroeger in uw jeugd zo'n fijne tijd heeft gehad. De meeste van dit soort naar onze huidige normen eenvoudige vakantieparken zijn in de loop der jaren 'geupgrade' naar luxe bungalowparken, met luxe stenen woningen, van alle gemakken voorzien, en een keurig aangeharkte omgeving. Maar de sfeer en het landschap van vroeger zijn daarmee helaas verdwenen en dat komt nooit meer terug. We zullen het met de foto's, herinneringen en verhalen (zoals gelinkt onder Geschiedenis) moeten doen...
Met vriendelijke groet, Frank van den Hoven, hoofdredacteur Plaatsengids.nl

Ja zo leuk om dit te lezen. de herinneringen die weer terug komen, maar er is best wel veel terug te vinden; de palen van de oude kantine staan er nog, terug te vinden in de Beltgraven zaal, het huis van de graaf staat er nog, de leeuwenkuil is terug te vinden, is nu een ondiepte in het bos, je moet wel even omlopen want het is aan die kant helemaal afgesloten, wat jammer is. Het is nog steeds een mooi stuk bos, kon nog de plaats terugvinden waar we gestaan hadden met een stacaravan. Geen stroom, houten huisje met wc met een emmer en een waterpomp daar dicht bij. Ik kwam al vanaf 1957 met mijn ouders op Beltgraven in huisjes van de SHB, later VCK, toen caravan tot het verkocht werd, zo jammer maar de huisjes waren verouderd en de bedrijven ging het niet goed mee. We gaan nog vaak naar Landal 't Loo zoals het tegenwoordig heet. Ik loop dan wel veel te dromen over de heerlijke tijd die ik er vroeger heb gehad. Groet een ieder, Rob

Reactie toevoegen